Geboorte van de vereniging Un pas de plus
Hoe een persoonlijke beproeving een collectieve strijd werd
Voordat het een vereniging was, was Un pas de plus een persoonlijk verhaal: het mijne. De vzw werd officieel opgericht op 1 juli 2025 en vandaag maak ik dat bekend. Ik wil u graag vertellen waar ze vandaan komt en waarom ze deze naam draagt.
In augustus 2020 zette een ongeval mijn leven op zijn kop. Van de ene dag op de andere werd alles wat vanzelfsprekend was een uitdaging: me verplaatsen, voor mezelf zorgen, me de toekomst voorstellen. Ik moest anders leren leven, met een lichaam dat niet meer reageerde zoals voorheen.
De revalidatie was een fysieke en emotionele beproeving. De herhaalde inspanningen, de vermoeidheid, de piepkleine vorderingen gevolgd door momenten van twijfel: je gaat vooruit, je valt terug, en vooral leer je geduld. Elke kleine overwinning wordt bevochten met een energie waarvan je niet wist dat je ze had.
Daar kwam een ander gevecht bij, minder zichtbaar maar even uitputtend: de administratie. Dossiers samenstellen, eindeloze wachttijden, talloze aanspreekpunten, ingewikkelde regels die niemand de moeite neemt uit te leggen. Wanneer al je energie al opgaat aan je heropbouw, is het een enorme last om je daarbovenop alleen een weg te banen door het Belgische systeem. Wat ontbrak, was een menselijke aanwezigheid om je erdoor te loodsen.
Gelukkig heb ik dit allemaal niet alleen doorstaan.
Fiorella Maltempi
Barbara is al meer dan 15 jaar mijn vriendin. Ze heeft me door heel deze beproeving gesteund, met een trouw en een zachtheid die ik nooit zal vergeten.
Heel vaak vergezelde ze me naar mijn vele medische afspraken: een geruststellende aanwezigheid in de wachtzaal, een tweede paar oren om de uitleg te onthouden, iemand die me aan het lachen bracht bij het buitengaan.
Tijdens die hele periode groeide het idee van Un pas de plus. Wat als deze ervaring anderen kon helpen? Wat als niemand nog alleen hoefde te staan voor de revalidatie, de administratie en de vragen zonder antwoord?
Toen het moment kwam om de vereniging te structureren, was één ding duidelijk: Barbara moest aan mijn zijde staan. Heel vanzelfsprekend vroeg ik haar ondervoorzitster te worden, en ze aanvaardde met dezelfde inzet die ze altijd voor mij heeft getoond. Vandaag is ze ook de vrijwillige secretaris van de vereniging.
Onze vzw is officieel geboren. Ze bestaat opdat wie doormaakt wat ik heb doorgemaakt, vindt wat ik soms miste: menselijke begeleiding, duidelijke antwoorden, aangepast materiaal en de zekerheid er niet alleen voor te staan. Elke stap telt, en deze is slechts de eerste.
Herkent u zich in dit verhaal, of u nu in revalidatie bent, dicht bij een geamputeerde staat of gewoon begaan bent met onze zaak, dan bent u welkom. Voor het vervolg van het avontuur ontdekt u onze eerste running blades.
Fiorella Maltempi
Oprichtster en voorzitster van Un pas de plus
